รัฐบัญญัติการประกันค่าทดแทนอุบัติเหตุจากการทำงาน | วิเคราะห์คำพิพากษาศาลเกี่ยวกับข้อจำกัดในการใช้บังคับแก่ลูกจ้างที่เสียชีวิตระหว่างถูกส่งไปปฏิบัติงานในต่างประเทศ

ระหว่างการพิจารณาคดี ครอบครัวของ A อ้างว่า A ถูกส่งจากสาธารณรัฐเกาหลีไปยังประเทศจีนตามคำสั่งของบริษัทในขณะที่ทำงานอยู่ภายในประเทศ และนิติบุคคลท้องถิ่นในประเทศจีนก็ดำเนินงานตามการตัดสินใจของสำนักงานใหญ่ จึงอยู่ภายใต้บังคับแห่งรัฐบัญญัติการประกันค่าทดแทนอุบัติเหตุจากการทำงานของสาธารณรัฐเกาหลี

ครอบครัวของ A ยังเน้นย้ำว่า A ได้รับคำสั่งเกี่ยวกับงานจากสำนักงานใหญ่ และเงินเดือนของ A ก็กำหนดตามสัญญาค่าตอบแทนรายปีกับสำนักงานใหญ่

ฝ่ายโจทก์จึงอ้างว่า มีเพียงสถานที่ทำงานเท่านั้นที่อยู่ในประเทศจีน แต่โดยแท้จริง A ยังคงสังกัดสำนักงานใหญ่ในสาธารณรัฐเกาหลีและทำงานตามคำสั่งของสำนักงานใหญ่ จึงมีสิทธิได้รับความคุ้มครองจากการประกันค่าทดแทนอุบัติเหตุจากการทำงาน

มาตรา 122 แห่งรัฐบัญญัติการประกันค่าทดแทนอุบัติเหตุจากการทำงานของสาธารณรัฐเกาหลี (กรณีพิเศษสำหรับผู้ที่ถูกส่งไปปฏิบัติงานในต่างประเทศ)
① สำหรับบุคคลที่ผู้เอาประกันภัยตามมาตรา 5 วรรค 3 และวรรค 4 แห่งรัฐบัญญัติของสาธารณรัฐเกาหลีว่าด้วยการจัดเก็บเบี้ยประกันการจ้างงานและการประกันค่าทดแทนอุบัติเหตุจากการทำงานส่งไปทำงานในกิจการซึ่งดำเนินอยู่นอกสาธารณรัฐเกาหลี (ยกเว้นพื้นที่ที่กำหนดโดยกฎกระทรวงการจ้างงานและแรงงานของสาธารณรัฐเกาหลี) หากยื่นคำขอเข้าร่วมการประกันต่อองค์การค่าทดแทนและสวัสดิการแรงงานแห่งสาธารณรัฐเกาหลีและได้รับอนุมัติ อาจถือว่าบุคคลซึ่งถูกส่งไปปฏิบัติงานในต่างประเทศเป็นลูกจ้างที่ผู้เอาประกันภัยใช้ทำงานในกิจการภายในอาณาเขตของสาธารณรัฐเกาหลี และใช้บังคับรัฐบัญญัตินี้แก่บุคคลดังกล่าวได้
② จำนวนค่าจ้างที่ใช้เป็นฐานในการกำหนดสิทธิประโยชน์จากการประกันสำหรับผู้ที่ถูกส่งไปปฏิบัติงานในต่างประเทศ ให้เป็นจำนวนเงินที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการจ้างงานและแรงงานแห่งสาธารณรัฐเกาหลีกำหนดและประกาศ โดยพิจารณาจากจำนวนค่าจ้างของลูกจ้างในสายงานเดียวกันซึ่งทำงานในกิจการดังกล่าวและพฤติการณ์อื่น
③ เรื่องที่จำเป็นเกี่ยวกับการจ่ายสิทธิประโยชน์จากการประกันแก่ผู้ที่ถูกส่งไปปฏิบัติงานในต่างประเทศ ให้กำหนดโดยกฎกระทรวงการจ้างงานและแรงงานของสาธารณรัฐเกาหลี
④ การคำนวณเบี้ยประกัน การยื่นคำขอและการอนุมัติให้เข้าร่วมการประกัน การแจ้งและชำระเบี้ยประกัน การสิ้นสุดความสัมพันธ์ด้านการประกัน ตลอดจนเรื่องอื่นที่จำเป็นสำหรับผู้ที่ถูกส่งไปปฏิบัติงานในต่างประเทศซึ่งอยู่ภายใต้บังคับแห่งรัฐบัญญัตินี้ตามวรรค 1 ให้เป็นไปตามรัฐบัญญัติของสาธารณรัฐเกาหลีว่าด้วยการจัดเก็บเบี้ยประกันการจ้างงานและการประกันค่าทดแทนอุบัติเหตุจากการทำงาน

“อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่ลูกจ้างซึ่งมีความสัมพันธ์ด้านการประกันค่าทดแทนอุบัติเหตุจากการทำงานกับนายจ้างของกิจการที่ดำเนินอยู่ภายในประเทศถูกส่งไปทำงานในต่างประเทศ เมื่อพิจารณาสภาพการทำงานโดยรวมแล้ว หากมีเพียงสถานที่ทำงานเท่านั้นที่อยู่ในต่างประเทศ แต่โดยสาระสำคัญลูกจ้างยังคงสังกัดกิจการภายในประเทศและปฏิบัติงานภายใต้การบังคับบัญชาของนายจ้างในกิจการดังกล่าว ให้ถือว่าความสัมพันธ์ด้านการประกันค่าทดแทนอุบัติเหตุจากการทำงานที่เกิดขึ้นกับนายจ้างของกิจการภายในประเทศยังคงอยู่ และลูกจ้างจึงอยู่ภายใต้บังคับแห่งรัฐบัญญัติการประกันค่าทดแทนอุบัติเหตุจากการทำงานของสาธารณรัฐเกาหลี แต่หากมิใช่กรณีดังกล่าว รัฐบัญญัตินี้ย่อมไม่ใช้บังคับแก่ลูกจ้างที่ถูกส่งไปทำงานในต่างประเทศ” (โปรดดูคำพิพากษาศาลฎีกาแห่งสาธารณรัฐเกาหลี ลงวันที่ 2010.4.29 คดีหมายเลข 2009두22829)